Je staat op de grens van de tweede verboden kring rond fort Westbatterij. Hier golden strikte bouwregels op grond van de Kringenwet van 1853.
Onderweg te zien
- Op 600 meter van het torenfort Westbatterij, "middelste kring" volgens Kringenwet
- Stenen fundamenten en daken mochten, maar opgaande muren verplicht uit brandbare materialen
- Bij dreiging kon de commandant alles laten platbranden binnen uren
- Wet ingetrokken 1963, maar landschap is nog steeds zo gevormd
Het volledige verhaal
Je staat op de grens van de tweede verboden kring, ook wel de middelbare kring genoemd. Precies 600 meter (historisch 600 ellen) vanaf het torenfort de Westbatterij. De Kringenwet van 1853 stelde dit regime in om te garanderen dat het schootsveld en het zicht vanaf het fort altijd vrij bleven.
In deze middelste zone mocht je bouwen zonder directe toestemming van de minister van Oorlog. Maar de regels voor materialen waren streng. Stenen fundamenten, schoorstenen en dakpannen mochten, de opgaande muren moesten van hout of riet. Bij een vijandelijke dreiging kon de militaire commandant binnen uren bevelen alles te slopen of plat te branden.
Pas in 1963 werd deze wet officieel ingetrokken. Dat verklaart waarom de polder rond Muiden eeuwenlang onbebouwd is gebleven. De karakteristieke kringenwetarchitectuur met houten gevels zie je in de huidige wijk De Krijgsman nog steeds terug. Bij de bouw is er bewust naar verwezen.
Verdieping
Wil je meer weten?
Achtergrond
De Kringenwet kende drie zones (300, 600 en 1000 meter) rond elk vestingwerk. De wet golden niet alleen rond de Westbatterij maar rond alle forten in de Nieuwe Hollandse Waterlinie en de Stelling van Amsterdam. Dit heeft het ruimtelijk karakter van een aanzienlijk deel van Nederland bepaald. Voorbeelden van bewaarde kringenwet-architectuur (houten huizen op stenen fundament) zijn te vinden langs het Molenpad in Weesp en in oude delen van Naarden.
Bronnen
- Kringenwet - Wikipedia
- Verboden Kringen - Hollandse Waterlinies
- Bouwfasen en krijgstechnieken - Hollandse Waterlinies