7

Westbatterijpark

op de brug naar het Westbatterijpark, met zicht op de zeedijk, de Westbatterij en het Muiderslot.

Topografische kaart uit 1949 van het Westbatterijpark en omgeving
Het gebied in 1949. Waar nu het park ligt, lagen tot 2018 tientallen volkstuinen.

Luister naar dit verhaal

Voorgelezen door Floris

0:000:00

Gepauzeerd op 0:00 van 0:00

Je staat op de brug naar het Westbatterijpark, met zicht op de zeedijk, het fort en het Muiderslot. Hier lagen tot 2018 volkstuinen voor arbeiders en inwoners van Muiden.

Vanaf de brug naar het Westbatterijpark zie je in één blik waar deze wandeling over gaat: de oude zeedijk, het fort en in de verte de torens van het Muiderslot. Het park zelf vormt nu een groene bufferzone tussen de fortgracht en de woonbebouwing. De geschiedenis van deze plek volgt de overgang van militair spergebied naar civiele recreatie. Dat het park nu nog open is, komt mede door bezwaren van bewoners tegen woningbouw en een uitspraak van de Raad van State vanwege de status als Werelderfgoed.

Vanaf het midden van de twintigste eeuw stelde de directie van de fabriek dit vrijgekomen schootsveld beschikbaar aan haar arbeiders. Zij richtten er volkstuinen in om in hun eigen voedselvoorziening te voorzien. Het Jan Kerstenpad is een eerbetoon aan Jan Kersten (1929 tot 2011), die van 1951 tot 1990 hoofd Technische Dienst van de kruitfabriek was. In 1985 richtte hij op verzoek van de fabrieksdirectie de tuindersvereniging De Westbatterij op, die hij twintig jaar lang als voorzitter leidde. De tuinen verdwenen pas in 2018, toen de vereniging verhuisde naar Zorglandgoed Hoogerlust.

De W. Oudshoornstraat herinnert aan de familie Oudshoorn, een polderfamilie die het landschap rond de Westbatterij lang mee bepaalde. Hun boerderij stond hier vlakbij, met weiland en schapen pal voor de Westbatterij. In de Tweede Wereldoorlog speelde die boerderij een andere rol: Wout en Arie Oudshoorn zaten in het verzet. Omdat het bedrijf afgelegen lag, tegen het afgesloten fabrieksterrein aan, was het geschikt om wapens te verbergen en onderduikers te huisvesten. In het voorjaar van 2006 is de boerderij gesloopt, tot ongenoegen van lokale erfgoedorganisaties.

De straatnaam De Stelling verwijst naar de Stelling van Amsterdam, de 135 kilometer lange verdedigingsring rond de hoofdstad waar de Westbatterij deel van uitmaakte. De Cornelis Kraijenhoffstraat is genoemd naar Cornelis Krayenhoff (1758 tot 1840), militair ingenieur en de man achter de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Hij versterkte rond 1805 de batterij die hier toen al lag. Het bomvrije torenfort dat er nu staat kwam pas later, ruim na zijn dood.

Verdieping

Portret

Jan Kersten (1929-2011), hoofd Technische Dienst van de Koninklijke Nederlandse Springstoffenfabrieken. Werkte 39 jaar voor de fabriek (1951-1990) en richtte in 1985 de tuindersvereniging "De Westbatterij" op. Belichaming van de generatie arbeiders en technici die de fabriek tot in de twintigste eeuw hebben gedragen.

Achtergrond

Cornelis Krayenhoff (1758-1840) was een universeel genie: opgeleid in natuurkunde, filosofie en geneeskunde, ontwikkelde hij zich tot een van de belangrijkste cartografen, vestingontwerpers en waterbouwkundigen van zijn tijd. Hij was de architect van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en de directe voorloper van de Stelling van Amsterdam. Onder Koning Lodewijk Bonaparte was hij minister van Oorlog. Een persoonlijke ontmoeting in oktober 1811 met Napoleon Bonaparte, waarin ze samen te paard de vestingwerken inspecteerden, leidde tot zijn benoeming bij het Comite des Fortifications in Parijs.

Bronnen